“Het werk in onze moestuin gaat nu zoveel makkelijker”

Femke: “Al van jongs af aan heb ik overgewicht, hoewel wij thuis altijd gezond aten. Wat ik ook probeerde, ik bleef te zwaar. Soms viel ik af, maar daarna kwam ik net zo hard weer aan. Ik voelde me niet happy met hoe ik eruitzag. En ik maakte me zorgen om mijn gezondheid. Hoe moet dat als ik straks 35 of 40 ben, vroeg ik me af. Dat kan mijn lichaam niet aan.”

Caroline: “Ik deed twee keer per week aan sport en loop elke dag met de hond. Toch werd ik steeds zwaarder, ondanks de vele diëten die ik volgde. Op een gegeven moment was mijn BMI 41,9. Ik voelde me opgesloten in een veel te dik lichaam dat niet bij mij paste. Allerlei gewone dingen durfde ik niet meer te doen, zo erg schaamde ik me.”

Toen haar huisarts een maagverkleining ter sprake bracht, moest Caroline daar erg aan wennen. “Volgens de huisarts was een maagverkleining de enige oplossing. Daar schrok ik best van. Ik vond dat ik zelf moest kunnen afvallen, daar had ik toch geen maagverkleining voor nodig? Aan anderen durfde ik het niet te vertellen. Ik had het gevoel dat ik me moest verdedigen. Lekker makkelijk, zo’n maagverkleining, denken veel mensen.”

Uiteindelijk vertelde Caroline het aan Femke. Tot haar verrassing bleek Femke met precies dezelfde gedachten rond te lopen.

Als vriendinnen en huisgenoten konden Caroline en Femke veel steun bij elkaar vinden. Ze herkenden ook de dingen die door hun gewicht steeds moeilijker werden. Femke: “Ik kon bijvoorbeeld nooit lekker voetballen met mijn neefje. Of in de speeltuin samen met hem van de glijbaan af roetsjen.”
Voor Caroline werden steeds meer alledaagse dingen een probleem. “Neem de was. De wasmachine staat op de tweede verdieping en ik kwam altijd buiten adem boven. Mijn overgewicht belemmerde me in alles. In mijn werk, in mijn hobby’s, in uitgaan. Ik ging mezelf steeds meer opsluiten, mijn wereldje werd steeds kleiner.”

Ook Femke schaamde zich voor haar gewicht. “Ook bij mij zat de schaamte diep. Zelfs een boterham eten deed ik niet in het bijzijn van anderen. Ook nu ik veel ben afgevallen, vind ik dat soms nog lastig.”

Toen Caroline besloot een maagverkleining te overwegen, ging ze op zoek naar een ziekenhuis met veel ervaring. Caroline: “Ik wilde graag behandeld worden door een professioneel team dat goed staat aangeschreven. Online stuitte ik op een filmpje van het Flevoziekenhuis en dat sprak me meteen aan.”

Femke besloot daarna ook voor het Flevoziekenhuis te kiezen. Vooral het eerste gesprek maakte indruk. “Ik had in eerste instantie voor een andere zorgverlener gekozen, maar ben toen ook naar het Flevoziekenhuis overgestapt. Voor de screening was ik ontzettend zenuwachtig, bang om veroordeeld te worden. Maar het tegendeel gebeurde. Er werd juist heel prettig en bevestigend gereageerd. Mijn problemen werden erkend, dat was zo fijn.”

Mijn problemen werden erkend, dat was zo fijn.

Een maagverkleining begint niet bij de operatie. Caroline en Femke volgden eerst het voortraject. Caroline: “Het Flevoziekenhuis hanteert een uitgebreid voortraject, met onder meer een beweegprogramma. Vlak na onze screening startte een groep in Harderwijk waar we allebei naartoe zijn gegaan. Het was fijn om dat samen te doen.”

Femke: “Ook gesprekken met een diëtist zijn onderdeel van het voortraject. En je moet je aan verschillende nieuwe leefregels houden. Dat is me overigens ontzettend meegevallen en ik had me die leefstijl snel eigen gemaakt.”

Begin dat jaar kregen Caroline en Femke, met precies een week ertussen, hun gastric bypass. Hun herstel verliep verschillend. Caroline: “Helaas had ik na de operatie veel pijn en moest ik langer dan verwacht en gehoopt in het ziekenhuis blijven. Ook kreeg ik na een aantal maanden last van galstenen, waardoor opnieuw een operatie nodig was.”

Femke herstelde aanvankelijk makkelijker, maar kreeg later ook galstenen. “Ik ben er soepel doorheen gefietst, maar een tijdje later kreeg ook ik galstenen en was een operatie noodzakelijk. Net als Caroline kon ik door hetzelfde team worden geopereerd. Dat gaf vertrouwen.”

Na hun operaties veranderde er veel. Niet alleen op de weegschaal. Caroline viel 57 kilo af en Femke 45 kilo. Vooral in hun dagelijks leven merken ze het verschil. Femke: “Ik ben inmiddels 45 kg kwijt en mijn zelfvertrouwen heeft een flinke boost gekregen. Winkelen vond ik altijd vreselijk. Nieuwe kleren kocht ik omdat ze pasten, niet omdat ik ze leuk vond. Nu kan ik elke winkel binnenstappen die ik wil.”

Ze deed zelfs mee aan Mud Masters. “Ik ben zo blij en trots dat ik het heb gedaan. Ik kan me eindelijk vrij bewegen. En als ik nu met m’n neefje een dagje naar de speeltuin ga, klauter ik gewoon met hem mee!”

Ook in de gezamenlijke moestuin merken Caroline en Femke hoeveel er veranderd is. Femke: “We hebben samen een moestuin en ook daar merken we het verschil. Schoffelen, even bukken: het gaat nu vanzelf. Ik ga altijd op de fiets naar de tuin. Dat was vroeger een activiteit op zich, nu doe ik het moeiteloos.”

Caroline: “Als je zo zwaar bent, zit je buik je letterlijk in de weg. Maar nu ga ik gewoon even op mijn knieën zitten om wat onkruid weg te plukken. Ik heb meer energie en meer lucht. Alles gaat makkelijker.”

Ik heb meer energie en meer lucht. Alles gaat makkelijker.